Jeden z najważniejszych moich tekstów,a może i wierszy,bo chyba można go zaliczyć do tego i do tego :)
"Do B.(Why)"
Tu stałam i patrzyłam
Jak Ty umierałaś
Tu klęczałam i płakałam
Ty się nie odezwałaś
Teraz krawawi serce moje
Gdy wciąż słyszę
Choć nie widzę Cię

Tyle cudownych lat
Tak okrutnie przerwanych
W popiele wspomnień szukam i
Ciągle za mało ich mam
Choć nie widzę,słyszę Cię
Twój głos po kątach wciąż drga

Tu stałam...

Tyle cudownych lat
W proch rozpadło się
Pękło Kochane serce
Gdy gorąca krew zalała je
Choć nie możesz wrócić
Ciągle kocham
Ciagle pamiętam Cię

Tu stałam...

ChudaAlien tekst jest wzruszjący... Masz ich więcej??? Poczytam, dawaj:)

Mam ich więcej,a nawet dużo więcej-wrzucę w wolnej chwili :)

Aga, super, zresztą wszystkie towje teksty są przepiękne i mam nadzieje, że nie jesteś na mnie zła za tą naszą wymiane zdań :)

Nie jestem zła,każdy mółwi to,co myśli :)

Agnieszko! Przeczytałam tekst i bardzo mi się podoba. Czy jest szansa na więcej Twoich wierszy, możę wówczas i Ja się odważę:)

Ok,tu mam jeszcze dostępne na kompie coś takiego.
Utwór wykonany przez zespół Antilia z Łodzi

"Czyja to wina?"

Gdy nagle świat rozpadł się
Ty miałeś taki dziwny sen?
Matka ratowała życie Twe
Chciała ulżyć, pomóc z bólu wyjść
Ty próbowałeś rozpalić ogień
Chciałeś ogrzać serce jej
Stało się inaczej
Życie matki rozpłynęło się

Czyja to wina, że życie takie jest?
Czyja to wina, że świat rozpada się?
Czyja to wina? Powiedz mi
Może Twoja też

Nie próbuj nic naprawiać
Zostaw to już
Ojciec Twój znalazł mały, niepotrzebny cud
Mały, niechciany sen... niechciany sen

Czyja to wina, że życie takie jest?
Czyja to wina, że świat rozpada się?
Czyja to wina? Powiedz mi
Może Twoja też

Jeśli chcecie posłuchać to www.antilia.pl -Media

Super!Bardzo mi się podobają te teksty są głębokie i takie szczere. Piękne...

Super rzeczywiście fajne te Twoje teksty... Dobra, to Ja też coś wrzucam:) Trochę się wstydzę ale dobra... Coś o odchodzeniu... o życiu... dla Was

"Ojcze nasz nieustannie prowadź..."

Czy otulić ciepłem wspomnień
Czy próbować mam zapomnieć

Jak to wszystko wytłumaczyć
Uwierzyć, wierzyć, wybaczyć

Jak odnaleźć prawdę w nicości
Jak rozwiewać dziś wątpliwości

Depresje, koszmary z przeszłości
Znikają gdzieś wszystkie wartości

Życie jest piękną chwilą
Cząstka niezrozumienia
Okruchem istnienia
Garstką popiołu, cieniem

Uczą jak żyć, a jak odchodzić?
Widziałam dziś miasto aniołów

Marmurowe płyty, krzyże, pomniki
Wieczność, konieczność w ciszy

Skrzydła rozpostarte
Dziś oczy widziały me Boga
Ojcze nasz nieustannie prowadź

Super :) Pozdrawiam wszystkich

A ja napisałam coś o miłości,aż dziwne :)

"Zapomniałam"
Miło było pływać w rzece wspomnień i
Miło było tonąć wiedząc,że
Miłość Twa wyłowi mnie
Prośbę mam już ostatnią
"Wybacz,że nie umiem tak samo uratować Cię"
Teraz jestem już na lądzie
Chodzę po wyspie pełnej dawnych snów
Krążę sobie,krążę
Nad przepaścią pełną słów

Zapomniałam jakie wszystko piękne było
Więc pora nad życiem zastanowić się
Pod przykrywką dobrej woli błądzę
Wciąż błądzę
Wiedząc,że to już koniec jest

Chciałam miłość Twą garściami brać
Nie wiedziałam,że aż taka gorąca jest
Sparzyłam się i
Nie mogę
Ulżyć sobie dziś
Stoję,więc stoję
Nad przepaścią pełną słów

Zapomniałam...

"Niebo i raj"
Uciekać, uciekać
I nie wracać w ból
Zakręcić na zakręcie i znów
Odrzucić chłód

Nie patrzeć za siebie
Tam tunel ciemny
Nie oglądać starych zdjęć
Prawdy w nich nie ma
Z nadzieją na jutro odpływam w spokojny sen

Wysoko unoszę się
Mojej drogi nadszedł czas
Nowe
lądy odkrywać chce
By odnaleźć życia smak

Poznać
na nowo radość i ból
Niczym pielgrzym z nadzieją iść
Wysoko unoszę się
By spotkać ciebie znów

Na skrzydłach anielskich lecę
Tutaj spokój i raj
W głowie wspomnienie twych rąk
Kilka ciepłych snów
Ale to nierealne już
Anioły niosą mnie

Też dla Antilii

A to pierwsza wersja tego tekstu:
"Niebo i raj"
Uciekać, uciekać
I nie wracać w ból
Zakręcić na zakręcie i znów
Odrzucić chłód
Nie patrzeć za siebie
Tam tunel ciemny
Nie oglądać starych zdjęć
Jutra w nich nie ma
we łbie kilka małych marzeń
Pare spokojnych snów
Ale to nierealne już-
Anioły unoszą mnie

Wysoko unoszę się
Na skrzydłach anielskich lecę
Aureola nad ma głową lśni
Św.Piotr otwiera mi drzwi

Wrócić,wrócić w rany krwawiące
Ominąć zakręt-
Zawracać nie umiem
Tam tyko popiół i strach
tutaj spokój i raj
We łbie wspomnienie Twoich rąk
Ale to już było-
Anioły unoszą mnie

Wysoko...

Jeden krótki piątek sprawił,że
Moja dusza mocno płakać chce
Mamo,wróć już proszę cię
Ja tak bardzo potrzebuję cię
Kilka dni minęło już
CZy nadal będę miała w sercu nóż?
Błagam Boże Cię niech ona już wróci
Niech wyjmie ten nóż

Mamo,błagam cię
Wyjmij ten nóż
Nie zostawiaj mnie
Mamo,jeszcze raz przytul mnie
Niech ten nóż wypadnie już

Dzisiaj już środa jest
A ja wciąż nie mogę pozbierać się
Mamo,kiedy znowu ujrzę cię?
Kiedy zobaczę twoją twarz
Bez płynących po niej łzach?
Błądzę w swoich snach
Nie umiem sama wybudzić się
Mamo,obudź mnie
Tak bardzo proszę cię

Mamo,błagam cię...